|
Oef.
Weblog. Oh ja. Deze dagen even een lastige opgave. De donderdag
en vrijdag zijn 'crunch time' tijdens de openingsweek van
de Biënnale. Veel kunst, veel openingen, veel Campo
Santa Margharita. En weinig tijd om te schrijven. Of tijd
voor echte reflectie.
Vandaag
stond de Arsenale op het programma. Wat heeft Storr bedacht?
Eerste ding dat opviel: veel oorlog. Het tweede: heel veel
video en fotografie. Het derde: een beetje zielloos. Het
is wat coherenter dan in het Italiaans Paviljoen, maar het
echt heel grote verrassingen zitten er niet tussen.
De toppers
in de oude gebouwen van de vroegere marine-scheepswerf:
de mini-expositie 'Luanda Pop' (een omstreden collectie
van een Kongolese oud-minister met een dubieus verleden,
maar wél een mooi overzicht van actuele Afrikaanse
kunst), buitengewoon mooie ‘borduurschilderijen’
van Angelo Filomeno, intrigerende dagboekschilderijen van
Guilermo Kuitco (hij spant een canvas op een rond tafeltje
in zijn atelier en krabbelt en tekent dat in en maand vol),
foto’s van Neil Hamon (geënsceneerde 'soldatenportretten'),
een animatiefilm van Francis Alÿs en groteske neon-chandeliers
van Jason Rhoades (een beetje over the top en op effectbejag
gericht, maar toch wel mooi). Dat even voor nu. Later (veel)
meer. Eerst weer de stad in. Bruggetjes, palazzi, steegjes,
kerken, overal en nergens, in alle hoeken en gaten van Venetië
op jacht naar exposities.
|
