| De Art Basel – het verbaast me steeds weer – is ieder jaar opnieuw een feest. Zoveel beurzen, zoveel kunst, dan zou de verzadiging toe moeten slaan, maar galeries doen net een stapje extra in Bazel. Dit is de beurs bij uitstek om een beetje op de hoogte te blijven. Cirkelend door de carré-vormige plattegrond valt op dat de schilderkunstige figuratie nog steeds onverminderd populair is, dat de aandacht voor abstractie nog niet heel erg doorzet, dat er relatief veel (figuratieve) beeldhouwkunst is, dat de fotografie echt over het (voorlopige) hoogtepunt heen is, dat Robert Storrs fixatie op oorlog & geweld zoals hij dat in Venetië in de Arsenale tentoonspreidt niet gereflecteerd wordt in het aanbod op de Art Basel (zien we daar dan een verschil tussen 'marktkunst' en avantgarde'?) en dat er relatief weinig kunstenaars zijn die je echt continu tegenkomt. Het is een brede, gulzige markt, met een vrij jong programma en dan vooral op de eerste verdieping (de begane grond is traditioneel kunsthandel). Deelnemers uit Nederland zijn Annet Gelink (onder meer een mooie nieuwe film van Yael Bartana en mooie tekeningen van David Maljkovic), Fons Welters (nieuwe impulsen bij Berend Strik, Yesim Akdeniz Graf én Claire Harvey) , Paul Andriesse (een foto van Lidwien van der Ven als voorproefje op de Documenta en mooie nieuwe schilderijen van Natasja Kensmil) en Diana Stigter (solo Jimmy Robert in de 'jongerensectie' Art Statements). Een goede representatie. Al zitten er natuurlijk een paar galeries op het vinkentouw, zoals Upstream, Juliètte Jongma en Martin van Zomeren. De Art Basel zit echter heel erg vol. Voor iedere nieuwe plaats zijn bij wijze van spreken honderden gegadigden. Kunst is politiek, zeker in beurzenland. Het is dus zaak om zo dicht mogelijk bij de selectiecommissie in de buurt te komen.
De afgelopen jaren gold de Liste als opstap voor de 'grote' beurs. De Liste krijgt echter danig concurrentie van Volta, die dit jaar voor de derde keer wordt gehouden. Het is een strakke beurs in het havengebied van Bazel (naast het gebouw worden gewoon de goederentreinen ontladen) met een topaanbod. Zo top, dat je je bij een aantal galeries afvraagt waarom deze niet op de hoofdbeurs staan. Volta heeft strategische allianties met de Zoo Art Fair in Londen (een soort klein broertje van Frieze) en met de Nada Art Fair in Miami (daar de opstap voor Art Basel Miami Beach). Kortom: Volta kan Liste wel eens van de troon gaan stoten als voorportaal voor '‘the main thing'. Voor Nederland staat Akinci er weer opnieuw. Daar onder meer fantastische bouwseltjes van Andrej Roiter. Het is fris en het is leuk op Volta.
Hoe leuk de beurzen ook, het is tijd om te gaan kijken in Kassel. Kunnen we daar ook gaan praten over de toevloed van kunstmarkt-kunst in curatorshows? Vast wel. Want in de eigentijdse kunst is bij geen enkel evenement de markt meer ver weg. Zoals al gezegd is dat niet a priori een slechte zaak. Zolang het maar van hoge kwaliteit én artistiek inhoudelijk interessant kaliber blijft. Morgen zal Roger Buergel de maat worden genomen.
|
